دنیای مطالب

در صفحه گسترده حیات نقطه ای وجود دارد که هر کسی در آن نقطه بایستد و از آن نقطه به جهان نگاه کند، همه چیز را عالی خواهد دید. نقطه عالی زندگی جایی است که هر انسانی در آن نقطه باشد مهربان می شود و بخشنده. ساکن نقطه عالی زندگی، آرامش و وقاری غیر قابل وصف دارد و صورتی شفاف و دوست داشتنی. او از هیچ کس بدش نمی آید و به هیچ کس بدبین نیست. در همه اتفاقات و پدیده های عالم (حتی بدترین ها) خیر و نیکی می جوید و زیبایی و عشق پیدا می کند. نقطه ی عالی زندگی همان جایی است که ساکنین آن داد نمی زنند و خشونت را بر انسان روا نمی شمرند و به عشق و دوستی معتقدند و ایثار و فداکاری مرامشان است. 
ساکن نقطه عالی زندگی در جایی غیر از این نقطه نمی تواند زندگی کند و هر که با او همراه شود به ناچار باید به نقطه او یعنی عالی ترین بخش حیات نقل مکان کند. نقطه عالی زندگی دست یافتنی است و جایی است همین دور و بر ها، حتی نقطه عالی زندگی من و تو می تواند همین جایی باشد که الان ایستاده ایم. اکنون سوال این است که وقتی این نقطه تا این حد به ما نزدیک است و تا این اندازه عالی و با شکوه، پس چرا به آن نقطه نقل مکان نکنیم؟؟ 

منبع: کتاب چگونه می توان فردی سرزنده، امیدوار و موفق بود؟ مولف: امیر ملک محمودی
نویسنده: راضیه لشکری بالاخانه

آهای احساسات خوب و بد به سوی من آیید، من دیگر فرار نمی کنم؟!

چرا باید تجربه و احساس شکست در کنکور سراسری برای بعضی از جوانان ما آنقدر تلخ باشدکه بسیاری پس از رد شدن در کنکور حاضرند به هر کاری تن دهند اما آن احساس را تجربه نکنند؟ 
چرا بسیاری حاضرند به خاطر فرار از احساس ناشی از شکست در عشق و زندگی، به مواد مخدر و سرگرمی های به فایده پناه ببرند اما هرگز حاضر نیستند با تمام وجودشان با غم و غصه روبرو شوند و از مرز اندوه بگذرند و به آرامش و شادی پنهان در پشت آن برسند؟ مگر آن ها نمی دانند که انسان و احساساتش آنقدر به هم نزدیکند که وقتی احساسی را سرکوب می کنند بخش زیادی از انرژی حیاتی خود را صرف حبس و زندانی کردن آن احساس می کنند و کیست که نداند انرژی انباشته شده و پنهان در گوشه تاریک وجود سرخورده تا چه اندازه می تواند وحشتناک و خانمان برانداز باشد. 
ما احساساتی آفریده شده ایم و زندگی را از طریق احساس درک می کنیم. بدن ما خیلی بیشتر از آنکه به سلطه عقل و خرد در آید، محل جولان و تاخت و تاز متنوع ترین و انرژی بخش ترین احساسات بود و همه ما در کودکی خود، احساسات آن چنان لطیفی را تجربه کرده ایم که برای تجربه مجدد آن حاضریم تمام جوانی خود را از دست بدهیم. 
پس وقتی احساس اینقدر ارزشمند و بر انگیزنده است، چرا باید احساسات لطیف درونی خود را سرکوب کنیم و خود را از انرژی پنهان در آن بی بهره سازیم؟؟؟

منبع: کتاب چگونه می توان فردی سرزنده، امیدوار و موفق بود، مولف: امیر ملک محمودی، صفحه ی 114-115
نویسنده: راضیه لشکری بالاخانه

یه تکنیک خوب!!!

به جای آزرده بودن، شاد باش. به جای عصبانی بودن، کنجکاو باش.
به جای کینه ورزیدن دوست داشته باش. به جای نگران بودن، عمل کن و به جای شک کردن، توکل کن.
انرژی منفی همان انرژی مثبت است که در جهت مخالف جریان یافته است. لازم نیست که با جریان انرژی منفی بجنگی و یا از مسیر آن فرار کنی.
همه آنچه نیاز داری این است که جهت انرژی را عوض کنی. هر چه انرژی منفی ات بیشتر باشد، انرژی مثبت داشتنت بیشتر می شود.
اتومبیلی که با سرعت 100 کیلومتر در جهت شرق حرکت می کند می تواند با همان سرعت در جهت غرب نیز حرکت کند، به شرطی که یک نفر فرمان آن را بچرخاند. وقتی احساس کردی که منفی شده ای، متوقف شو و ببین چه کار می توانی بکنی تا این انرژی منفی در جهت مثبت جریان یابد.
با اینکار غم و اندوه خود را به شادی بدل ساز. گله و شکوه خودت را به پیشنهاد تبدیل کن. شک ها و تردیدهایت را به اطمینان و اعتماد مبدل ساز. انرژی اش را قبلا داری. فقط کافی است جهت آن را عوض کنی. معطل نکن!!!

منبع: کتاب چگ.نه می توان فردی سرزنده، امیدوار و موفق بود؟ مولف: امیر ملک محمودی، صفحه ی 112
نویسنده: محمد حسین اقبالی زارچ